Akumulator kwasowo-ołowiowy (12 V) w pełni naładowany do 100 % będzie miał stabilne napięcie 12,7 V po godzinnym odłączeniu od jakiegokolwiek odbiornika lub ładowarki.
Aby to osiągnąć, ładowarki muszą przełączać się między różnymi scenariuszami napięcia i prądu.

Dzisiejsze ładowarki są w stanie modulować napięcie, prąd i czas trwania oraz stosować te parametry do ładowania baterii akumulatorów.

Ponieważ charakterystyka tych faz różni się nieznacznie w zależności od chemii (AGM, żel, ołów z ciekłym elektrolitem itp.), należy je wyregulować w ładowarce przed jej uruchomieniem.

Norma DIN 41773 opisuje to obciążenie IUoU.

Trzy fazy ładowania w szczegółach

Faza I
Podczas tej fazy do akumulatora przykładane jest wysokie napięcie. Może ono wynosić 14,6 lub nawet 14,9 V, jeśli używane jest ustawienie szybkiego ładowania.
Ładowarka dostarcza wtedy najwyższy możliwy prąd, nadając nazwę fazie I, znanej również jako faza Bulk.
Pod koniec tej pierwszej fazy bateria zostanie naładowana do 80 %.

Faza Uo
Uo to przepięcie. 
Aby przekroczyć limit ładowania w fazie I, ładowarki stosują niewielkie chwilowe przepięcie o wartości Uo, przy wysokim natężeniu prądu. Jest to faza absorpcji.

Przy napięciu absorpcji wynoszącym 14,4 V, w porównaniu z napięciem standardowego alternatora wynoszącym 14,2 V, łatwo jest zrozumieć, dlaczego niemożliwe jest przekroczenie poziomu obciążenia 80 % SOC (stan naładowania) za pomocą pojedynczego alternatora.

Faza U
Podczas tej fazy, zwanej konserwacją, napięcie spada, podobnie jak natężenie prądu.
Sekwencja ta odpowiada utrzymywaniu napięcia naładowanego akumulatora, czyli trybowi pływania.